Πριν "αλέκτωρ λαλήσαι τρις", τα λόγια του κ. Τσίπρα περί επενδύσεων, τα
πήρε ο άνεμος.
Για την επένδυση στις Σκουριές, η αντίδραση των κυβερνητικών στελεχών – την
επομένη μάλιστα της ομιλία Τσίπρα στη Δ.Ε.Θ. – ήταν ενδεικτική του τι
πιστεύουν. Και ασχέτως του τι τελικά θα συμβεί, το μήνυμα προς τους
επενδυτές
ήταν αρνητικό.
Βαλτωμένες είναι επενδύσεις όπως αυτές στην Αφάντου και την Κασσιόπη. Αρνητικές
ήταν οι εξελίξεις στις Unilever, ενώ αποχώρησαν οι επενδυτές από το Κατάρ.
Μεγάλες επιχειρήσεις με ιστορία στην Ελλάδα κλείνουν τα εργοστάσιά τους και
αποχωρούν.
Την ίδια ώρα, στο Ελληνικό, μια πολύ μεγάλη επένδυση – που έπρεπε ήδη να
υλοποιείται, άνθρωποι να εργάζονται και το Α.Ε.Π. της χώρας να αυξάνεται – έχει
σκαλώσει σε έναν διχασμένο ΣΥΡΙΖΑ κι έναν αδύναμο πρωθυπουργό.
Ο κ. Τσίπρας έχει καταπιεί μόνο την ανικανότητα Κουρουμπλή και την
προκλητικότητα Καμμένου. Φαίνεται ότι δυσκολεύεται να αποπέμψει ακόμα και τη
γ.γ. του Υπουργείου Πολιτισμού και επικεφαλής του ΚΑΣ, κάτι που έχει, ήδη,
ζητήσει η Νέα Δημοκρατία.
Τα μόνα έργα που έχουν προχωρήσει είναι κάποια που ο ΣΥΡΙΖΑ βρήκε έτοιμα
από προηγούμενες Κυβερνήσεις. Είναι έργα που αναγκάστηκαν να προχωρήσουν τα
στελέχη του «με πόνο ψυχής», όπως έλεγαν π.χ. για τα Περιφερειακά αεροδρόμια.
Παράλληλα, η έκθεση Global Competitiveness Report του World Economic Forum, καταγράφει ακόμη μια αρνητική
επίδοση, στο επίπεδο της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.
Την τελευταία τριετία, η Ελλάδα έχασε συνολικά 6 θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη ανταγωνιστικότητας υποχωρώντας από την 81η στην 87η μεταξύ 137 χωρών.
Η υπερφορολόγηση, η γραφειοκρατία, η έλλειψη ρευστότητας,
τα διαρκή εμπόδια στην επιχειρηματικότητα επιδεινώνουν το επενδυτικό κλίμα και
δυσχεραίνουν τη θέση της Ελλάδας, σύμφωνα με την έκθεση. Αυτά όλα είναι
στοιχεία που δείχνουν την τεράστια ευθύνη της Κυβέρνησης.
Και ενώ όλα αυτά αποτελούν μη αμφισβητήσιμα γεγονότα, ο κ. Τσακαλώτος
βλέπει περισσότερες επενδύσεις από όσες αντέχουμε. Μάλλον γι’ αυτό έχουν
αρχίσει να διώχνουν κόσμο…
Δυστυχώς, η Κυβέρνηση δεν χάνει ευκαιρία να μας υπενθυμίζει ότι είναι εκτός
πραγματικότητας, μεθυσμένη από την εξουσία, αλλά αποκομμένη από την κοινωνία.
Ποντάροντας τα ρέστα της σε ένα αφήγημα που δεν πείθει και με τα δείγματα
δυσαρέσκειας στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ για μια σειρά κεντρικών πολιτικών
αποφάσεων, απολύτως ορατά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.