Το αλιεύσαμε από το facebook, και το αναδημοσιεύουμε και για την
επιτυχημένη φωτογραφική εξιστόρηση αλλά και για το σχόλιο που τη
συνοδεύει. Τα συνυπογράφουμε, αν και τον κυρ- Αλέκο τον φανταζόμαστε με
κανένα ουζάκι και τσιπουράκι, όχι με fredo - espresso
Η ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ ΤΟΥ …ΦΡΑΠΟΓΑΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ …ΩΧΑΔΕΡΦΙΣΜΟΥ…!!...
Δεν είναι μέσα στην πολιτική μου κουλτούρα ούτε οι ατάκες τύπου αλησμόνητου Καρατζαφέρη ούτε οι κακόγουστοι επικοινωνιακοί σχολιασμοί ατυχών τηλεοπτικών στιγμιοτύπων. Αλλά μπαίνω στον πειρασμό να σχολιάσω το ατυχές χθεσινό τηλεοπτικό στιγμιότυπο του Υπουργού Επικρατείας Αλέκου Φλαμπουράρη στην πρωινή τηλεοπτική εκπομπή του δημοσιογράφου Γιώργου Αυτιά. Θα μου πείτε ότι θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα μας. Θα μου πείτε ότι επιβάλλεται λίγος περισσότερος σεβασμός για έναν ηλικιωμένο ασπρομάλλη γηραιό πολιτικό, που πράγματι δεν “ταλαιπώρησε” την ελληνική κοινωνία όπως άλλοι μέχρι τώρα. Σύμφωνοι!! Και εγώ περιβάλλω με σεβασμό τον γέροντα αριστερό Υπουργό, αλλά σκεφτείτε και πείτε μου όλοι εσείς οι καλόπιστοι αναγνώστες και τηλεθεατές. Θα εμπιστευόσασταν την επιχείρησή σας, το περίπτερό σας ακόμη όσοι έχετε, σε ένα μέσο ή και υψηλόβαθμο σύνηθες ηγετικό στέλεχος της Αριστεράς, που έχει συνηθίσει στη ζωή του στα πολλά παχιά και μεγάλα λόγια, στην πολλή θεωρία και μηδέν πρακτική, στις πάσης φύσεως αργομισθίες, στην εύκολη αφ’ υψηλού κριτική είτε από τα καφενεία είτε από τις κλειστές και ξεκομμένες από την κοινωνική πραγματικότητα θύρες των μουχλιασμένων κομματικών γραφείων, στην επαναστατική γυμναστική των απεργιών, των πεζοποριών, των διαδηλώσεων και των καταλήψεων; Παρατηρείστε την χαλαρότητα και την ξεγνοιασιά, που αναδύεται από το βλέμμα και την τηλεοπτική άνεση του Υπουργού, που είναι τόσο κοντά στον Τσίπρα. Καρφί δεν του καίγεται αν η αγορά έχει νεκρώσει εδώ και έξι μήνες μετά την πρόωρη διάλυση της Βουλής για την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας και τη μετέπειτα κυβερνητική αλλαγή. Ο αυτοσκοπός της κατάληψης της πολυπόθητης εξουσίας και των “θερινών ανακτόρων” του Μαξίμου, δια της εξαπατήσεως του θυμωμένου καλομαθημένου στα δανεικά και αγύριστα νεοέλληνα, επετεύχθη πλήρως. Τι και αν το καράβι πάει στα βράχια dogru (=κατευθείαν τουρκιστί). Εμείς να είμαστε καλά… Άλλοι θα βγάλουν το φίδι από την τρύπα για εμάς. Άλλωστε εμείς είμαστε “επαναστάτες”. Και η επαναστατικότητα θέλει και τον τυχοδιωκτισμό της… Μπορεί… αλλά μήπως και η ελληνική Αριστερά συνολικά θέλει το Γερμανό της; …
Ο Φλαμπουράρης ρουφάει καλαμάκι σκεπασμένο, ο Τσίπρας σαλιώνει φάκελο με αυτοκόλλητο.
Δεν είναι μέσα στην πολιτική μου κουλτούρα ούτε οι ατάκες τύπου αλησμόνητου Καρατζαφέρη ούτε οι κακόγουστοι επικοινωνιακοί σχολιασμοί ατυχών τηλεοπτικών στιγμιοτύπων. Αλλά μπαίνω στον πειρασμό να σχολιάσω το ατυχές χθεσινό τηλεοπτικό στιγμιότυπο του Υπουργού Επικρατείας Αλέκου Φλαμπουράρη στην πρωινή τηλεοπτική εκπομπή του δημοσιογράφου Γιώργου Αυτιά. Θα μου πείτε ότι θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα μας. Θα μου πείτε ότι επιβάλλεται λίγος περισσότερος σεβασμός για έναν ηλικιωμένο ασπρομάλλη γηραιό πολιτικό, που πράγματι δεν “ταλαιπώρησε” την ελληνική κοινωνία όπως άλλοι μέχρι τώρα. Σύμφωνοι!! Και εγώ περιβάλλω με σεβασμό τον γέροντα αριστερό Υπουργό, αλλά σκεφτείτε και πείτε μου όλοι εσείς οι καλόπιστοι αναγνώστες και τηλεθεατές. Θα εμπιστευόσασταν την επιχείρησή σας, το περίπτερό σας ακόμη όσοι έχετε, σε ένα μέσο ή και υψηλόβαθμο σύνηθες ηγετικό στέλεχος της Αριστεράς, που έχει συνηθίσει στη ζωή του στα πολλά παχιά και μεγάλα λόγια, στην πολλή θεωρία και μηδέν πρακτική, στις πάσης φύσεως αργομισθίες, στην εύκολη αφ’ υψηλού κριτική είτε από τα καφενεία είτε από τις κλειστές και ξεκομμένες από την κοινωνική πραγματικότητα θύρες των μουχλιασμένων κομματικών γραφείων, στην επαναστατική γυμναστική των απεργιών, των πεζοποριών, των διαδηλώσεων και των καταλήψεων; Παρατηρείστε την χαλαρότητα και την ξεγνοιασιά, που αναδύεται από το βλέμμα και την τηλεοπτική άνεση του Υπουργού, που είναι τόσο κοντά στον Τσίπρα. Καρφί δεν του καίγεται αν η αγορά έχει νεκρώσει εδώ και έξι μήνες μετά την πρόωρη διάλυση της Βουλής για την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας και τη μετέπειτα κυβερνητική αλλαγή. Ο αυτοσκοπός της κατάληψης της πολυπόθητης εξουσίας και των “θερινών ανακτόρων” του Μαξίμου, δια της εξαπατήσεως του θυμωμένου καλομαθημένου στα δανεικά και αγύριστα νεοέλληνα, επετεύχθη πλήρως. Τι και αν το καράβι πάει στα βράχια dogru (=κατευθείαν τουρκιστί). Εμείς να είμαστε καλά… Άλλοι θα βγάλουν το φίδι από την τρύπα για εμάς. Άλλωστε εμείς είμαστε “επαναστάτες”. Και η επαναστατικότητα θέλει και τον τυχοδιωκτισμό της… Μπορεί… αλλά μήπως και η ελληνική Αριστερά συνολικά θέλει το Γερμανό της; …
Ο Φλαμπουράρης ρουφάει καλαμάκι σκεπασμένο, ο Τσίπρας σαλιώνει φάκελο με αυτοκόλλητο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.